بله، چنين گفته اند راويان اخبار  که در دومين روز از نهمين ماه سنه ۲۰۰۷ ميلادي، اين آقای دوست ما (ايشون به من اين لقب رو ميدن، دوستم! ما هم پيروی می کنيم) خيلی ناگهانی تشريف فرما شدن در شهر فرشتگان! بسيار محظوظ شديم. يعنی البته من دلم تنگ شده بود و اونم ميگفت، ولی جالب  بود که مخصوصا بلافاصله بعد از اون دختره که از بوستون ديده بود! خلاصه سورپريز باحالی بود:)  خلاصه تٌصميم گرفتيم بريم وگاس.  يه هتل معمولی گرفتيم ولی عوضش کلی حال کرديم وگاس. شب اول رفتيم برنامه شعبده بازی David Copperfield  خدایش خیلی باحال بود! یه چیز جالب که من اینجا متوجه شدم این هست که فرق نمیکنه طرف کی هست! وقتی برنامه دارن همچین با مردم خودمونی میشن و شوخی میکنن و سرگرمشون می کنن که بیا و ببین! من عین این تجربه رو توی کنسرت مدونا داشتم! اصلا واقعا خیره کننده بود! یعنی من $۱۰۰دادم رفتم کنسرت ولی نوش جونش! اینقدر  برنامه این آدم جالب بود و کارها و فعالیتی که میکرد خیره کننده بود که من مونده بودم! به دوستم میگفتم طرف مدونا است! اینقدر طرفدار داره که اگه بیاد فقط اونجا وایسه ملت خوشحالن! اما این یک کارایی میکرد و یک برنامه ای داشت که من چشام گرد شده بود، بابا  ما کجا اینا کجا! حالا شما باید بیاین کنسرت این ایرانی ها رو ببینین! حالا بااصطلاح آدم حسابیاشون تازه! ابی و گوگوش و اینا! همچین واسه خودشون کلاس میذارن یه برخوردای عجیب غریبی دارن که نمیدونین! در صورتیکه این آقای کاپرفیلد که اینهمه مهمه و بقول کلی مجله بیشترین جایزه بین المللی رو برده، همچین با ما میگفت و میخندید و دلقک بازی در میاورد که بیا و ببین! 
خلاصه اونشب کلی خوش گذشت، فرداشم رفتیم شهر رو گشتیم. یه سری هتل بود که من ندیده بودم. یه سری هم اون ندیده بود. (محض اطلاع شما شاید مهمترین دیدنی وگاس هتل هاشه! که البته کازینو ها در واقع در همون هتل ها هستن)  خلاصه خوش گذشت. ولی شاید مهمترین قسمت و خاطره انگیزترینش شو سلین دیون بود! چهار سال و نیم هست که سلین تو هتل سزار وگاس برنامه داره. من خیلی سلین دیون رو دوست دارم. ولی هیچ وقت نمیشده برم این برنامه رو ببینم! ایندفعه با اومدن دوستم، قرار شد که حتما یه سری بریم وگاس و بریم این شو رو هم ببینیم. حالا کلی بدبختی کشیدیم واسه بلیت و هتل اینا ولی بالاخره به لطف مارمولک بازی ما خدا رو شکر همه​چی آخر سر همون جور که میخواستیم شد:) از برنامه سلین هم هر چی بگم کم گفتم. خیلی قشنگ بود، ولی جالب تر از اون قبلش بود که دروربین میرفت رو تماشاچی ها و بعضی ها مسخره بازی در میاوردن. یه خانم بود که خیلی باحال بود. از بار اول که دوربین رفت روش شروع کرد سر جاش  نشسته رقصیدن (البته به سیستم خودشون دیگه!​شما الان فکر بابا کرم نکنین یه وقت!) که ملت کلی خندیدن. بعد میرفت رو کسای دیگه که حالا یا دست تکون میدادن یا کارای دیگه!​باز برمیگشت رو این خانوم باز میرقصید. حالا شما شاید فکر کنین که خوب اینکار طبیعیه، بله توی کنسرت راک شاید ولی نه یه کنسرت با کلاسی مثل سلین! از همه باحالتر ولی دو نفر بودن، یکیشون که رفت روش زن بغل دستیشو یه french kiss کرد که  صدای مردم در اومد، دوربین هم تار کرد صحنه رو ومردم خندیدن! یکی دیگه هم بود که وقتی رفت روش اول زنشو ماچ کرد بعد سینه هاشو فشار داد که ملت خندیدن ولی فیلمبرداره انگشت اشارشو بعنوان قدغن جلوی دوربین تکون تکون داد:)

بعدشم رفتیم شام رستوران ChesseCake Factory که من خیلی دوسش دارم و بعد هم رفتیم کلاب. عجب کلاب باحالی بود. جاتون خالی:)

کلا مسافرت این دفعش چون خیلی سریع و غافل گیر کننده خیلی حال داد. LA هم خیلی خوش گذشت. Santa Monica و Laguna Beach رفتیم که خیلی باحال بود. راستی بالاخره من بعد ۷ سال که اینجام رفتم Universal Studio خیلی جای عجیب غریبی نبود! از همه بیشتر یه تور دور استودیو داشت که باحال بود.

يه چيز ديگه که ميخوام بگم اين بود که شنبه شب اينجا رفتيم کلاب ايرونی نزديک خونه من. معمولا جای با حاليه. ايندفعه چيزی که من ديدم و شاخهام سبز شد رنج سنی آدمهای کلاب بود! يعنی من به عمرم هيچ کلاب آمريکايی نرفتم که اينقدر آدم ميان سال توش باشن! اکثريت بالای ۴۰! همه تنها اومده بودن دنبال پارتنر! کلی ترسيدم! خدايا من اصلا نميخوام آخر عاقبتم اين ريختی بشه! رحم کن!

شهر لوس آنجلس:(Los Angeles)
بزرگترین شهر در ایالت کالیفرنیا و غرب آمریکا و از نظر جمعیت دومین شهر بزرگ کشور ایالات متحده آمریکا بعد از نیویورک است. جمعیت آن به بیش از ۳،۸ میلیون نفر و مساحت آن به حدود ۱۲۱۵ کیلومتر مربع تخمین زده میشود. بخشداری لوس آنجلس (LA County) که شامل شهرهای بزرگی چون لانگ بیچ (Long Beach)، سانتا آنا (Santa Ana) و خود شهر لوس آنجلس میباشد، جمعیتی در حدود ۱۳ میلیون نفر دارد.

لس آنجلس که در زبان اسپانیایی معنای “شهر فرشتگان” را دارد، در سال ۱۷۸۱ توسط فرماندار اسپانيايي، فيليپ دنو (Felipe de Neve ) با عنوان “شهر خانم ما، ملکه فرشتگان “پرکوينکولا” (El Pueblo de Nuestra Señora la Reina de los Ángeles de Porciúncula ) تاسيس شد. در سال ۱۸۲۱ در راستای استقلال مکزيک از اسپانيا شامل کشور مکزيک و سپس در نتیجه  جنگهای آمريکا و مکزيک، به کشور آمريکا ملحق شد. در ۴ آوريل ۱۸۵۰، ۵ ماه قبل از اينکه کاليفرنيا عنوان ايالتی خود را بدست آورد، عنوان حقوقی کسب کرده و دارای شهرداری شد.

شهر لوس آنجلس، يکی از مراکز علم، تکنولوژي، تجارت جهاني، و تحصيلات عاليه ميباشد. همچنين بسياری از محصولات تفريحی مانند، فيلم، برنامه های تلويزيوني و موسيقی در این شهر تولید میشود، که شهرت جهانی خود را از آن کسب کرده است. میزان درآمد سرانه برای یک نفر مرد در لوس آنجلس ۳۱،۸۸۰ و برای یک زن ۳۰.۱۹۷ دلارو برای یک خانواده ۳۹،۹۴۲ دلار میباشد. 
اصولا در  شهر لوس آنجلس پراکندگی جمعيت و بطبع آن پراکندگی سطح زندگی بسيار زياد است، بطوریکه  قيمت خانه در یک محله خاص هم یکسان نیست و به عوامل زیادی مانند دوری یا نزدیکی به خیابان اصلی، بزرگراه های محل، کیفیت مدرسه، میزان جرایم در سالهای گذشته، منظره خانه ، امنیت محل، منطقه بندی (zonning) و دیگر عوامل بستگی دارد. ولی بطور میانگین تقسیم بندی محله ها به بالا، متوسط و پائین برای یک خانه سه خوابه و یا یک آپارتمان دو خوابه به شرح زیر است:
*محله پایین:
-محله “واتس” (Watts) و “لنکستر” (Lancaster) در مرکز شهر لوس آنجلس:  خانه بين ۲۵۰،۰۰۰ تا ۲۸۰،۰۰۰دلار و   آپارتمان : حدود ۱۵۰،۰۰۰ دلار.
* محله متوسط:
-محله “لوس آنجلس شرقی” (East LA)  در شرق، و شهر “لانگ بيچ” (Long Beach) در جنوب غربی شهر و دره “سن فرناندو” (San Fernando Valley) در شمال غربی شهر:​ خانه  بین ۶۰۰،۰۰۰ تا ۷۰۰،۰۰۰ دلار و آپارتمان حدود ۴۵۰،۰۰۰ دلار.
* محله بالا:
-محله “ویلشر”(Willshare) و “بل ایر”(Bell Air)، “بورلی هیلز” (Beverly Hills) در غرب شهر، “تپه های هالیوود” (Holleywood Hills) در مرکز شهر و “قصرهای پاسیفیک” (Pacific Palisades)  در جنوب غربی شهر: قيمت خانه و آپارتمان بطور متوسط از يک ميليون دلار شروع شده و در واقع بسته به موقعيت آن میتواند گاهی به ۵۰،۰۰۰،۰۰۰ نیز برسد!

در شهر لوس آنجلس بطور کلی نوع خاصی از مهندسی شهری در هر محله ای وجود ندارد. بطور کلی تنها فاکتور مهم منطقه بندی (zonning) آن نقطه از محله ميباشد. يعنی بطور مثال در يک منطقه خاص، شما ممکن است در خيابان اصلي، ساختمانهای آپارتمانی  چند طبقه در کنار مغازه های مختلف و سپس در خيابان فرعی همان محله خانه هاي ویلایی يک يا حداکثر دو طبقه ببينيد. ضمن اينکه تعدادی از محله های شهر، دارای شهرداری مستقل بوده و قادرند قوانين مخصوص برای حفظ يا تغيير تصوير کلی آن محل  داشته باشند. (مانند محله های بورلی هيلز يا سانتا مونيکا (Santa Monica).

بطور کلی  در تمام مناطق شهر، شما مخلوطی از ساختمانهای آپارتماني، ساختمانهای خانه های شخصی و خانه های ويلايی مي ببينيد. حال ممکن است که درصد آنها متفاوت باشد، اما برای فراهم کردن نسبی اقامت برای تمام سلیقه ها، هر محله ملزم به داشتن تمام اينها ميباشد.

 تنها حدود ۱۵-۲۰ درصد جمعيت دارای خانه شخصی ميباشند. بقيه اجاره نشين هستند. واحد اندازه گيری خانه “فوت مربع” ميباشد.

 در کشور آمريکا و بطبع آن شهر لوس آنجلس بسته به موقعيت اقتصادی جامعه شما حتی ميتوانيد بدون پرداخت يک دلار صاحب خانه شويد! اما بطور کلی شرايطی که برای گرفتن وام احتياج داريد به شرح زير است:
-عدد اعتباری شما نزد موسسات اقتصادی (FISCO Score)  بايد بالای عدد ۶۸۰ باشد. (اين عدد در طی ساليان طولانی با توجه به پيشينه شما در پرداخت بدهی هايتان به شرکتهای اعتباري، پرداخت بموقع قبضهای آب، برق، تلفن، يا هر نوع بدهی شما به سيستم , مانند خرج های مربوط به سلامت و ميزان بدهی شما به موسسات مالی ديگر طی يک پروسه دقيق هر سه ماه يکبار حساب ميشود و شما ميتوانيد با پرداخت وجهی از مقدار آن اطلاع پيدا کنيد.)
-مقدار در آمد سالانه صاحبین آینده خانه بنسبت وام درخواستی (توجه کنید که این مقدار لزوما با جمع در آمد سالانه افراد خانه بدست نمی آید. بطور مثال اگر زن و شوهری قصد گرفتن وام را دارند، این عدد از جمع مقدار بزرگتر درامد (مثلا شوهر) به اضافه ۴۵٪ درآمد کمتر (مثلا زن) بدست ميايد). نسبت دلخواه برای موسسات وام دهنده ۳/۱ ميباشد.
اما جدای از گرفتن وام بخودی خود، مقدار سودی که شما به اين موسسات ميپردازيد بسيار مهم تر است!در واقع هر چقدر شما به این موسسات بتوانید نشان دهید که شما قابلیت پرداخت وام خود را دارید، وام بهتری دریافت میکنید. بطور نمونه، اگر شما در حساب بانکی خود چيزی در حدود دو برابر مقدار وام ماهيانه خود در گردش داشته باشید،  يا اينکه، شما جنس باارزشی مانند طلا، جواهر يا اجناس قيمتی ديگر داشته باشيد،ميتوانيد وام بهتری بگيريد. یا اینکه اگر شما قصد اقامت در این خانه بعنوان تنها خانه شما، بعوض دومین یا سومین خانه شما بقصد اجاره آن داشته باشید، وام بهتری میگیرید. از طرفی اگر شما به موسسات مالی ديگر (مانند شرکتهای اعتباري، يا وام ماشين، يا وام تحصيل و ،،،) بدهی داشته باشید وام نامناسب تر با بهره بیشتری میگیرید. 
بهترین وام علاوه بر داشتن عدد اعتباری مناسب به کسانی تعلق میگیرد که ۲۰٪ یا بیشتر از مقدار کل ارزش خانه را پیش پرداخت کنند. همانطور که در ابتدا مطرح کردم، شما ميتوانيد بدون هيچ نوع پيش پرداختی صاحب خانه شويد، اما در واقع شما ابتدا يک وام اوليه به مقدار ۸۰٪ قيمت خانه را دريافت مي کنيد، سپس يک موسسه مالی ديگر به شما قرض دومی برای ۲۰٪ باقيمانده ميدهد. مقدار بهره وام دوم معمولا بسيار بيشتر از وام اول است. در ضمن شما تا قبل از اينکه بدهی تان به کمتر از ۸۰٪ قيمت خانه برسد، بايد جريمه ای برای بيمه وام دومی که قرض کرده ايد (PMI) بدهيد. از طرف ديگر  موسسه مالی بنابر موقعيت شما و خطری که پول آن موسسه را تهديد ميکند، ميتواند گزينه ای با عنوان “پيش پرداخت” (Pre Payment) در وام شما منظور کند که در اين صورت شما. بسته به نوع اين پيش پرداخت و شرايط آن قادر به هيچ نوع معامله ای مانند فروش يا تجديد وام (Refinance) نميباشيد. (توجه کنيد که در جامعه ای مانند آمريکا که بر اثر تلاطمات اقتصادي، گاهی درصد بهره در يکسال ميتواند تا ۱۰٪ متفاوت شود. در چنين حالتی موسسه مزبور با بااصطلاح قفل کردن اين وام. امکان تجديد وام با بهره بهتر را از شما گرفته و در واقع سود  کلانی نصیب خود ميکند) بطور کلی توجه کنيد که آمريکا کشوری با پايه های ۱۰۰٪ سرمايه داری است و تنها چيزی که تمام اقشار جامعه همواره در پی نگهداری آن ميباشند اين سرمايه ميباشد. وجود انواع و اقسام بهره ها و مقدار بالای آن تنها برای حفظ سرمايه وام دهنده ميباشد.
بطور کلی دو نوع موسسات عمومی و خصوصی دادن وام را بر عهده دارند. موسسات خصوصی بسيار انگشت شمار هستند و در واقع موسساتی هستند که بمقدار کافی پول برای دادن وام در اختيار داشته باشند. اما موسسات عمومی اغلب شامل بانکها يا وام دهنده های بزرگ ميباشند.

اینم یکم اطلاعات در مورد شهر فرشتگان که من برای یک دوست خبرنگار در ایران فرستادم. گفتم واسه شما هم بگم:)