من امروز هيچ حالم خوب نبود. يعنی راستش از خود ديشب حالم خوب نيست. اول اينکه از اون بازهم خبری نيست، البته کاملا همونجور که حدس ميزدم بود قضيه.يعنی ايشون تشريف برده بودن بوستون. حتی شبش هم به من يه زنگ نزد که من رسيدم! خودم زنگ زدم چون ديگه واقعا داشتم ديوانه ميشدم! يه بار بهش گفتم واسم مهم نيست اگه Physically به من وافادار نباشي، اما من ناراحت ميشم اگه حس کنم يکی جای منو گرفته. حالا مسئله اين نيست که اون آدم جای منو گرفته، بلکه شديدا احساس بدی دارم که داره بهم بی احترامی ميشه. حالا شديدا دارم با خودم کلنجار ميرم که ميتونم؟ خدايا من اصلا واسه چی دارم ۲۰ روز ديگه ميرم اونجا؟ خودمو مسخره کردم؟ يکی که اينقدر واسه من احترام قائل نيست که حتی وقتی از سفر برميگرده، سفری که من هيچ خبری ازش نداشتم، حتی يه تلفن هم به من نميکنه، اين اسمش چيه؟ متنفرم ازت! چطور ميتونی اينکارو بکنی؟ ديشبش با من اينجوری بعد يه شب بعدش ميری بوستون با يکی ديگه باشی؟ يعنی واقعا اصلا هيچی واسه تو مهم نيست؟ دو هفته پيش بود که متوجه شدم که قبل از اينکه به من زنگ بزنه با اون تلفنی حال کرده، بد حال آقا تکميل نشده، زنگ زده به من! اينقدر بهم برخورد که قطع کردم! نميدونم چرا، يه چيزی بهم ميگفت که جمعه شب هم همين اتفاق افتاده بود، ولی من ديگه پرس و جو نکردم! خيلی حالم گرفته است! خيلی. دارم فکر ميکنم که تمومش کنم، يا اينکه برگردنومش به همون فرمی که قبلا بود. فکر کنم اينجوری بهتره! واسه چی من پول و عمرم رو بايد هدر کنم برم اونور کشور وقتی واسه اين آدم هيچ فرق خاصی نداره؟ جدی ميگم، چرا؟

مهم نيست عزيز، اين نيز بگذرد! چيزی که ميدونم اينه که من آدم اين تيپی نيستم. نميتونم کنار بيام. من با تو يه رابطه خيلی عميق داشتم، فکر ميکردم دو طرفه هست. ظاهرا اشتباه ميکردم. بحر حال قدر يه رابطه رو دو طرف بايد بدونن. بايد واسه دو طرف مهم باشه. زوری هم نيست. انتخاب تو هست. من واقعا تا آخر سال دارم بهت وقت ميدم. ديگه بقيش با خودته!