شهر لوس آنجلس:(Los Angeles)
بزرگترین شهر در ایالت کالیفرنیا و غرب آمریکا و از نظر جمعیت دومین شهر بزرگ کشور ایالات متحده آمریکا بعد از نیویورک است. جمعیت آن به بیش از ۳،۸ میلیون نفر و مساحت آن به حدود ۱۲۱۵ کیلومتر مربع تخمین زده میشود. بخشداری لوس آنجلس (LA County) که شامل شهرهای بزرگی چون لانگ بیچ (Long Beach)، سانتا آنا (Santa Ana) و خود شهر لوس آنجلس میباشد، جمعیتی در حدود ۱۳ میلیون نفر دارد.

لس آنجلس که در زبان اسپانیایی معنای “شهر فرشتگان” را دارد، در سال ۱۷۸۱ توسط فرماندار اسپانيايي، فيليپ دنو (Felipe de Neve ) با عنوان “شهر خانم ما، ملکه فرشتگان “پرکوينکولا” (El Pueblo de Nuestra Señora la Reina de los Ángeles de Porciúncula ) تاسيس شد. در سال ۱۸۲۱ در راستای استقلال مکزيک از اسپانيا شامل کشور مکزيک و سپس در نتیجه  جنگهای آمريکا و مکزيک، به کشور آمريکا ملحق شد. در ۴ آوريل ۱۸۵۰، ۵ ماه قبل از اينکه کاليفرنيا عنوان ايالتی خود را بدست آورد، عنوان حقوقی کسب کرده و دارای شهرداری شد.

شهر لوس آنجلس، يکی از مراکز علم، تکنولوژي، تجارت جهاني، و تحصيلات عاليه ميباشد. همچنين بسياری از محصولات تفريحی مانند، فيلم، برنامه های تلويزيوني و موسيقی در این شهر تولید میشود، که شهرت جهانی خود را از آن کسب کرده است. میزان درآمد سرانه برای یک نفر مرد در لوس آنجلس ۳۱،۸۸۰ و برای یک زن ۳۰.۱۹۷ دلارو برای یک خانواده ۳۹،۹۴۲ دلار میباشد. 
اصولا در  شهر لوس آنجلس پراکندگی جمعيت و بطبع آن پراکندگی سطح زندگی بسيار زياد است، بطوریکه  قيمت خانه در یک محله خاص هم یکسان نیست و به عوامل زیادی مانند دوری یا نزدیکی به خیابان اصلی، بزرگراه های محل، کیفیت مدرسه، میزان جرایم در سالهای گذشته، منظره خانه ، امنیت محل، منطقه بندی (zonning) و دیگر عوامل بستگی دارد. ولی بطور میانگین تقسیم بندی محله ها به بالا، متوسط و پائین برای یک خانه سه خوابه و یا یک آپارتمان دو خوابه به شرح زیر است:
*محله پایین:
-محله “واتس” (Watts) و “لنکستر” (Lancaster) در مرکز شهر لوس آنجلس:  خانه بين ۲۵۰،۰۰۰ تا ۲۸۰،۰۰۰دلار و   آپارتمان : حدود ۱۵۰،۰۰۰ دلار.
* محله متوسط:
-محله “لوس آنجلس شرقی” (East LA)  در شرق، و شهر “لانگ بيچ” (Long Beach) در جنوب غربی شهر و دره “سن فرناندو” (San Fernando Valley) در شمال غربی شهر:​ خانه  بین ۶۰۰،۰۰۰ تا ۷۰۰،۰۰۰ دلار و آپارتمان حدود ۴۵۰،۰۰۰ دلار.
* محله بالا:
-محله “ویلشر”(Willshare) و “بل ایر”(Bell Air)، “بورلی هیلز” (Beverly Hills) در غرب شهر، “تپه های هالیوود” (Holleywood Hills) در مرکز شهر و “قصرهای پاسیفیک” (Pacific Palisades)  در جنوب غربی شهر: قيمت خانه و آپارتمان بطور متوسط از يک ميليون دلار شروع شده و در واقع بسته به موقعيت آن میتواند گاهی به ۵۰،۰۰۰،۰۰۰ نیز برسد!

در شهر لوس آنجلس بطور کلی نوع خاصی از مهندسی شهری در هر محله ای وجود ندارد. بطور کلی تنها فاکتور مهم منطقه بندی (zonning) آن نقطه از محله ميباشد. يعنی بطور مثال در يک منطقه خاص، شما ممکن است در خيابان اصلي، ساختمانهای آپارتمانی  چند طبقه در کنار مغازه های مختلف و سپس در خيابان فرعی همان محله خانه هاي ویلایی يک يا حداکثر دو طبقه ببينيد. ضمن اينکه تعدادی از محله های شهر، دارای شهرداری مستقل بوده و قادرند قوانين مخصوص برای حفظ يا تغيير تصوير کلی آن محل  داشته باشند. (مانند محله های بورلی هيلز يا سانتا مونيکا (Santa Monica).

بطور کلی  در تمام مناطق شهر، شما مخلوطی از ساختمانهای آپارتماني، ساختمانهای خانه های شخصی و خانه های ويلايی مي ببينيد. حال ممکن است که درصد آنها متفاوت باشد، اما برای فراهم کردن نسبی اقامت برای تمام سلیقه ها، هر محله ملزم به داشتن تمام اينها ميباشد.

 تنها حدود ۱۵-۲۰ درصد جمعيت دارای خانه شخصی ميباشند. بقيه اجاره نشين هستند. واحد اندازه گيری خانه “فوت مربع” ميباشد.

 در کشور آمريکا و بطبع آن شهر لوس آنجلس بسته به موقعيت اقتصادی جامعه شما حتی ميتوانيد بدون پرداخت يک دلار صاحب خانه شويد! اما بطور کلی شرايطی که برای گرفتن وام احتياج داريد به شرح زير است:
-عدد اعتباری شما نزد موسسات اقتصادی (FISCO Score)  بايد بالای عدد ۶۸۰ باشد. (اين عدد در طی ساليان طولانی با توجه به پيشينه شما در پرداخت بدهی هايتان به شرکتهای اعتباري، پرداخت بموقع قبضهای آب، برق، تلفن، يا هر نوع بدهی شما به سيستم , مانند خرج های مربوط به سلامت و ميزان بدهی شما به موسسات مالی ديگر طی يک پروسه دقيق هر سه ماه يکبار حساب ميشود و شما ميتوانيد با پرداخت وجهی از مقدار آن اطلاع پيدا کنيد.)
-مقدار در آمد سالانه صاحبین آینده خانه بنسبت وام درخواستی (توجه کنید که این مقدار لزوما با جمع در آمد سالانه افراد خانه بدست نمی آید. بطور مثال اگر زن و شوهری قصد گرفتن وام را دارند، این عدد از جمع مقدار بزرگتر درامد (مثلا شوهر) به اضافه ۴۵٪ درآمد کمتر (مثلا زن) بدست ميايد). نسبت دلخواه برای موسسات وام دهنده ۳/۱ ميباشد.
اما جدای از گرفتن وام بخودی خود، مقدار سودی که شما به اين موسسات ميپردازيد بسيار مهم تر است!در واقع هر چقدر شما به این موسسات بتوانید نشان دهید که شما قابلیت پرداخت وام خود را دارید، وام بهتری دریافت میکنید. بطور نمونه، اگر شما در حساب بانکی خود چيزی در حدود دو برابر مقدار وام ماهيانه خود در گردش داشته باشید،  يا اينکه، شما جنس باارزشی مانند طلا، جواهر يا اجناس قيمتی ديگر داشته باشيد،ميتوانيد وام بهتری بگيريد. یا اینکه اگر شما قصد اقامت در این خانه بعنوان تنها خانه شما، بعوض دومین یا سومین خانه شما بقصد اجاره آن داشته باشید، وام بهتری میگیرید. از طرفی اگر شما به موسسات مالی ديگر (مانند شرکتهای اعتباري، يا وام ماشين، يا وام تحصيل و ،،،) بدهی داشته باشید وام نامناسب تر با بهره بیشتری میگیرید. 
بهترین وام علاوه بر داشتن عدد اعتباری مناسب به کسانی تعلق میگیرد که ۲۰٪ یا بیشتر از مقدار کل ارزش خانه را پیش پرداخت کنند. همانطور که در ابتدا مطرح کردم، شما ميتوانيد بدون هيچ نوع پيش پرداختی صاحب خانه شويد، اما در واقع شما ابتدا يک وام اوليه به مقدار ۸۰٪ قيمت خانه را دريافت مي کنيد، سپس يک موسسه مالی ديگر به شما قرض دومی برای ۲۰٪ باقيمانده ميدهد. مقدار بهره وام دوم معمولا بسيار بيشتر از وام اول است. در ضمن شما تا قبل از اينکه بدهی تان به کمتر از ۸۰٪ قيمت خانه برسد، بايد جريمه ای برای بيمه وام دومی که قرض کرده ايد (PMI) بدهيد. از طرف ديگر  موسسه مالی بنابر موقعيت شما و خطری که پول آن موسسه را تهديد ميکند، ميتواند گزينه ای با عنوان “پيش پرداخت” (Pre Payment) در وام شما منظور کند که در اين صورت شما. بسته به نوع اين پيش پرداخت و شرايط آن قادر به هيچ نوع معامله ای مانند فروش يا تجديد وام (Refinance) نميباشيد. (توجه کنيد که در جامعه ای مانند آمريکا که بر اثر تلاطمات اقتصادي، گاهی درصد بهره در يکسال ميتواند تا ۱۰٪ متفاوت شود. در چنين حالتی موسسه مزبور با بااصطلاح قفل کردن اين وام. امکان تجديد وام با بهره بهتر را از شما گرفته و در واقع سود  کلانی نصیب خود ميکند) بطور کلی توجه کنيد که آمريکا کشوری با پايه های ۱۰۰٪ سرمايه داری است و تنها چيزی که تمام اقشار جامعه همواره در پی نگهداری آن ميباشند اين سرمايه ميباشد. وجود انواع و اقسام بهره ها و مقدار بالای آن تنها برای حفظ سرمايه وام دهنده ميباشد.
بطور کلی دو نوع موسسات عمومی و خصوصی دادن وام را بر عهده دارند. موسسات خصوصی بسيار انگشت شمار هستند و در واقع موسساتی هستند که بمقدار کافی پول برای دادن وام در اختيار داشته باشند. اما موسسات عمومی اغلب شامل بانکها يا وام دهنده های بزرگ ميباشند.

اینم یکم اطلاعات در مورد شهر فرشتگان که من برای یک دوست خبرنگار در ایران فرستادم. گفتم واسه شما هم بگم:)